Od dziecka fascynowały mnie konie, jednak wtedy nie mogłam mieć z nimi codziennego kontaktu, dlatego zaczęłam obsesyjnie je malować. Kartki zapełnione były portretami, nogami, szkieletami koni powstającymi wg. fotografii, czasem spotykanych żywych modeli, czy z pamięci i wyobraźni. Celowo nie startowałam do szkół plastycznych- by nie nabrać maniery zbytniego inspirowania się konkretnymi malarzami, a"szukać własnej drogi" rozwijać się wg. własnej intuicji, choć i poprzez własne błędy. Aby mieć bardziej "namacalne" podejście do tematu zdecydowałam się na edukacja w szkołach i na kursach hipologicznych i samą pracę z końmi -uwieńczona satysfakcją, ale i wieloma kopami, urazami. Następnie me serce zniewoliła pewna niepokorna, charakterna kara klacz (fot).

Tworzę głównie ołówkiem, tuszem, pastelami suchymi i olejnymi, akwarelami, akrylami czy olejem, na papierze, płótnie, desce czy jako malarstwo naścienne. Nie bawią mnie inne tematy (-potrafię, ale nie mam do nich serca). W malowaniu koni zawsze najważniejsze były dla mnie porządna znajomość anatomii, uchwycenie realnych proporcji, oraz temperamentu i życia w oczach.

Moje konie były pokazane na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą, trafiły do zbiorów w Polsce, we Włoszech , Niemczech, Danii, Belgii i itp. Stworzyłam też kilkaset rysunków "technicznych" wg. konkretnych instrukcji Wacława Pruchniewicza do podręcznika autoryzowanego przez PZJ"Akademia Jeździecka cz.1"
Od paru lat niewiele tworzę- dopadło mnie megazwątpienie w sens obranej drogi/stylu. Własnej drogi szukam dalej...

Dziękuję za wszystkie komentarze i odwiedzenie galerii. Pozdrawiam